|
Giuseppe Quintarelli, uznawany za ojca Amarone, zmarł w wieku 84 lat.
Giuseppe Quintarelli urodził się w 1927 roku w Negrar w Veneto, w samym sercu regionu Valpolicella. Winiarz w drugim pokoleniu, w 1950 roku przejął rodzinną winnicę, którą stopniowo rozwijał i modyfikował. Oprócz słynnego Amarone della Valpolicella Classico i Amarone Riserva, winnica produkuje Valpolicella Classico i Recioto della Valpolicella, a także cały wachlarz win IGT*: Cabernet Sauvignon, Primo Fiore - mieszankę Cabernet Franc i Corvina, Rosso del Bepi, Alzero, Amabile del Cerè, i wytrawne białe wino, Bianco Secco, wytwarzane z rzadkiej lokalnej odmiany Saorin.
Pod wieloma względami Quintarelli był uznawany za jednego z najbardziej tradycyjnych producentów Amarone. Jego wina leżakowały 7 lat w 'bottis' z dębu slawońskiego, a każda etykieta była wypisywana i przyklejana ręcznie. Quintarelli był legendą, a to, że każde wino przez niego stworzone odrobinę różniło się od pozostałych, dotyczy to też win z tego samego rocznika, było częścią tej legendy i dla większości dowodem artystycznego kunsztu.
Jednocześnie, Quintarelli nie bał się zmian. W 1985 roku wprowadził nowe odmiany winorośli Nebbiolo, Croatina, Cabernet Franc and Sauvignon, a jego Bianco Secco było jednym z pierwszych wytrawnych białych win w regionie Valpolicella.
Na swoim blogu Wojciech Bońkowski, który miał szczęście poznać Quintarellego, napisał: "Z Quintarellim nie rozmawiało się o winifikacji, o stylu nowoczesnym i tradycyjnym – sam opowiadał się za tradycją, ale nie uważał tego sporu za znaczący. Ważna była jakość, ale to też była sprawa zerojedynkowa. Jest albo jej nie ma; albo pracujesz odpowiednio ciężko, albo nie dajesz rady. (...) Wina Quintarellego balansowały na granicy wady, jak wiele wielkich win tego świata, Château Musar, Beaucastel, Nicolas Joly, lecz właśnie w tej chwili zadziwienia ujawniały całą swoją wartość. Obok pracy człowieka – a tę niesamowitą koncentrację osiągnąć można było tylko obsesyjną pracą – tkwiło w nich coś więcej, pierwotna moc, dzika ekspresja wina naturalnego avant la lettre, bo przecież Quintarelli swój styl wykuwał w czasach, gdy dominowały wina ultratechniczne, przemysłowe. Dziś jego butelki pije się w zupełnie innym kontekście."
David Gleave MW, dyrektor zarządzający Liberty Wines, powiedział Decanter.com, „Quintarelli był niezwykłym człowiekiem. Około 20 lat temu odszedł na emeryturę, kiedy jednak przekonał się, że wraz z jego odejściem pogorszyła się jakość win, wrócił i, mimo swoich 70 lat, znów wziął się za robienie wina."
*IGT (Indicazione Geografica Tipica), odpowiednik francuskiego Vin de Pays - gwarantuje, że wino zostało wyprodukowane z winogron znajdujących się w tym samym rejonie co winnica i nie zostały przekroczone limity zebranych winogron na hektar z krzewów winorośli, co powinno zagwarantować przyzwoitą jakość winogron. Wielu kreatywnych winiarzy swoje najlepsze butelki skrywa właśnie wśród IGT, ponieważ rygorystyczne normy DOCG i DOC uniemożliwiają komponowanie często doskonałych, lecz zbyt swobodnych kupaży. W ten właśnie sposób powstały słynne Supertoskany, czyli wina z pozoru nie najwybitniejsze, bo oznaczone tylko IGT, a jednak w wielu przypadkach przewyższające jakością wina z wyżej ocenianych apelacji.
W piramidzie jakości IGT stanowi klasę pośrednią między Vini de Tavola – winami stołowymi, a DOC.
|
Giuseppe Quintarelli
